Newsletter

Jeżeli chcesz dostawać ciekawe informacje dotyczące rozwoju i wychowania dzieci, wpisz swój e-mail

Lęki u dzieci. Jak sobie z nimi radzić.

Nasze dziecko boi się tak wielu rzeczy, czy powinniśmy się martwić?

 

Każde dziecko od czasu do czasu odczuwa lęk. Poznawanie otaczającego je świata, poznawanie nowych ludzi czy próby sprostania nowym wyzwaniom niosą ze sobą różnego rodzaju lęki. Wydaje się, że strach jest nieodzownym aspektem rozwoju dzieci. Jako rodzice powinniśmy starać się, aby nasze dzieci odczuwały go jak najmniej, jednak całkowite wyeliminowanie go z życia nie jest możliwe.

 

Każdy wiek ma swoje lęki

Z amerykańskich badań wynika, że 46% dzieci między 6 a 12 (patrz ramka)rokiem życia najbardziej obawia się bycia samemu w ciemności. Niektóre boją się szczekających psów, wysokości, burzy czy ognia. Większość z lęków rozwojowych* nasila się w pewnym okresie życia. Większość z nich znika sama. Trzeba jednak pamiętać, że nawet najmniejszy lęk może stać się fobią, której leczenie wymaga specjalistycznej terapii. Warto, zatem bacznie przyglądać się, czego boi się nasze dziecko, rozmawiać z nim o lękach i pomagać mu go oswajać.

 

Co robić i czego unikać

Należy:

  • starać się zrozumieć strach dziecka(postawić się w jego sytuacji);
  • unikać lękowych sytuacji np.spotkań z psami czy innmi zwierzetami, których dziecko się boi;
  • rozmawiać z dzieckiem o tym, że inni, w tym rodzice, też się boją;
  • czytać i opowiadać historyjki, które mają na celu oswoić dziecko z różnymi sytuacjami np. książeczki z seri "Franklin";

 

Nie wolno:

  • wyśmiewać się z lęku;
  • zawstydzać dziecka;
  • straszyć go wiedźmami i potworami;
  • zmuszać dziecko do zmierzenia się z lękami;
  • utwierdzać dziecko w przekonaniu, że różnego rodzaju potwory istnieją naprawdę;
  • myśleć, że w baniu się jest coś nienormalnego;

 

*lęk rozwojowy- typowy dla wszystkich dzieci w danym wieku

Wróć