Newsletter

Jeżeli chcesz dostawać ciekawe informacje dotyczące rozwoju i wychowania dzieci, wpisz swój e-mail

Co warto wiedzieć o śnie dziecka

dddd

Skąd się biorą "dobre śpiochy" i "wiercipięty".

 

Każdy z nas, chociaż raz słyszał o dzieciach, które spały tak wspaniale, że od chwili urodzenia trzeba je było budzić na posiłki i które jeszcze jako kilkumiesięczne maluchy przesypiały całą noc. Takie "dobre śpiochy" z natury są dla swoich rodziców prawdziwa dumą, błogosławieństwem i powodem zazdrości pozostałych. Są to jednak wyjątki. Większość rodziców posiada dzieci, które określiłabym jako "wiercipięty". Od urodzenia mylą dzień z nocą, śpią krótko, a ich sen zakłóca prawie każdy głóśniejszy hałas.

To jak nasze dziecko zachowuje się podczas snu ma niewiele wspólnego z wychowaniem, a jest raczej wypadkową odziedziczonych po rodzicach skłonnościach. Rzadko zdarza się jakaś wrodzona wada powodująca, że dziecko prawie w ogóle nie śpi. Wszystkie pozostałe problemy da się rozwiązać za pomocą treningu snu dobranego indywidualnie do potrzeb każdego dziecka.

 

Ile przeciętnie śpi dziecko.

 

W pierwszym tygodniu życia noworodek śpi aż 16,5 godziny snu (noc i drzemki), dwulatek już tylko 13 a ośmiolatek zaledwie 10. Z wiekiem stabilizuje się sen nocny a w okolicach 3-4 urodzin, dzieci zazwyczaj rezygnują z drzemek w ciągu dnia. Miedzy 6-7 miesiącem życia dzieci są w stanie odróżnić dzień od nocy i przespać całą noc bez posiłków. W tym wieku można wprowadzać trening snu.

 

Nocne budzenie jest noturalne.

 

Ponad 40 lat temu amerykańsce psychologowie odkryli, że sen nie jest stanem zamroczenia. Badania pokazały, że sen składa się z dwóch faz: REM i bez REM. Pierwsza z nich to sen głęboki, w który zapadamy zaraz po zaśnięciu. Trudno nas wtedy obudzić a dzieci w tym czasie można bez problemu przenieść w inne miejsce, przebrać czy przewinąć. Po 2-3 godzinach zaczyna się druga faza, sen płytki, podczas którego śnimy. W tym czasie mózg jest bardziej aktywny. Łatwiej nas wybudzić. W nocy kilkakrotnie (nawet do 7 razy) następuję przejście z jednej fazy do drugiej. Podczas tych zmian następuje lekkie przebudzenie.

Schemat snu dziecka jest zazwyczaj taki sam. Nie ma, zatem nic niepokojącego w tym, że dziecko budzi się kilkakrotnie w nocy. Żadne dziecko, ani dorosły, nie przesypia w rzeczywistości całej nocy. Różnica polega na tym, że niektóre dzieci potrafią szybko ponownie zasnąć, zaś inne rozbudzają się i wybuchają płaczem.

 

Kto przesypia całą noc? Tan, kto potrafi sam zasnąć.

 

Dzieci, które same regularnie zasypiają w swoim łóżeczku, praktycznie nie miewają problemów ze spaniem. Potrafią również podczas nocnych wybudzeń same ponownie zasnąć.

Warto, zatem jak najwcześniej wprowadzać odpowiednie rytuały i schematy związane z zasypianiem i spaniem. Ponad 90% zakłóceń snu u dzieci wynika ze złych przyzwyczajeń!(Więcej na ten temat można przeczytać w artykule Pomóż swojemu dziecku dobrze spać)

 

Trening snu.

 

Większość dzieci nie ma zaburzeń snu tylko złe przyzwyczajenia. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy ze złych nawyków swoich dzieci. Wielu żyje w przekonaniu, że dzieci z założenia muszą płakać w nocy, budzić się i nic nie można z tym zrobić. Nic bardziej błędnego. Złych nawyków można oduczyć (same dzieci rzadko z nich wyrastają). Warto w tej sprawie spotkać się z psychologiem dziecięcym, który zaproponuje odpowiedni dla dziecka i rodziców trening snu.

Wróć